. - Blogcu

Zaman nasıl da akıp geçiyor bir su misali,hiç farkına varmadan büyütüyor,olgunlaştırıyor..Gün ve gün bebek olarak dünyaya gelen o küçüçük bedenleri…

Çocukluk çağların da saf bir yürekle anlamaya çalışırken hayatı bir yandan da bir an önce büyümek heveslerine kapılırız…Ve farkına bile varmadan gençlik denilen, her şeyin gözlere toz pembe göründüğü bir girdabın icinde buluruz bir anda kendimizi. En asi,en hırçın,en cesur dönemlerimizi yaşarız kimlik arayışları içindeyken bir yandan da hala bir an önce büyüyüp yetişkin olmak ve kurulan hayallerle kavuşma arzusu ve heveslerı içindeyizdir …Oysa hiç düşünülmez her şeyin yenik düştüğü gibi zamana çocuklugumuzun ve ömrümüzün baharı dedigimiz o en güzel gençlik denilen çağların da yenik düşeceğini….Umarsızca yaşarken en kiymetli gençlik yıllarını,bahar mevsimi yerini yaza bırakmaktadır yavaş,yavaş.Olgunlaşma vaktidir geride kalmıştır deli dolu geçen yıllar…Yaş kemale ermiştir artık…Bir yandan zamanla yarışırken diğer taraftan ekmek kavgası, hayat müçadelesi içine girilmiştir..Coğu hayaller ertelenirken yarınlara ,yarınların beklide çok geç olacagı düşünülmez. Hoyratca yaşarken sermaye olarak verilmiş sayılı günleri hiç akla gelmez gecen her saniyenin ömürden olup adım, adım sona dogru yol aldıgımız..Mevsim yerini hazana bırakırken bir zamanların o güzel ve yakışıklı yüzleri yoktur artık yılların bıraktıgı derin cizgiler mevcutur yüzlerde…

Geçmiş bir rüya misalı silik ve puslu kalırken benliklerde yaşanılamıyanlar bir uhte olarak kalır yüreklerde.. Demir alıp gitme vakti gelmiştir yavaş yavaş dünya denilen limandan..

Gençlik dönemlerimde kitapları karıştırırken bir şiir takılmısştı gözlerime bir solukta okudum şiiri ve dedimki ben henüz çok gençim o yaşa gelmeme o kadar çok yıllar varki çok şeyler yaşarım diye düşünmüştüm o vakte kadar,ve şimdi gelmesi uzun sandıgım o yıllardayım o kadar cabuk geldı ki hiç farkında bile olamadım evet gerçekten de çok cabuk geçiyor zaman farkına varılmıyor yaşanırken icinde bulundugumuz zamanın bir daha geri gelmiyecegi

Geçmişe olan özlemlerimizle , yarınlara bıraktıgımız beklentilerimizin özlemiyle yaşamaktansa içinde bolundugumuz anın tadını cıkartırcasına dolu dolu yaşamak en güzeli degilmidir?...

Yaş otuz beş! yolun yarısı eder.
Dante gibi ortasındayız ömrün.
Delikanlı çağımızdaki cevher,
Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,
Gözünün yaşına bakmadan gider.

Şakaklarıma kar mı yağdı ne var?
Benim mi Allahım bu çizgili yüz?
Ya gözler altındaki mor halkalar?
Neden böyle düşman görünürsünüz,
Yıllar yılı dost bildiğim aynalar?

Zamanla nasıl değişiyor insan!
Hangi resmime baksam ben değilim.
Nerde o günler, o şevk, o heyecan?
Bu güler yüzlü adam ben değilim;
Yalandır kaygısız olduğum yalan.

Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;
Hatırası bile yabancı gelir.
Hayata beraber başladığımız,
Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir;
Gittikçe artıyor yalnızlığımız.

Gökyüzünün başka rengi de varmış!
Geç farkettim taşın sert olduğunu.
Su insanı boğar, ateş yakarmış!
Her doğan günün bir dert olduğunu,
İnsan bu yaşa gelince anlarmış.

Ayva sarı nar kırmızı sonbahar!
Her yıl biraz daha benimsediğim.
Ne dönüp duruyor havada kuşlar?
Nerden çıktı bu cenaze? ölen kim?
Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar?

Neylersin ölüm herkesin başında.
Uyudun uyanamadın olacak.
Kimbilir nerde, nasıl, kaç yaşında?
Bir namazlık saltanatın olacak,
Taht misali o musalla taşında.

Cahit Sıtkı Tarancı

.

11/7/2009 - KAYBOLDUM

16/6/2009 - BEDDUA

9/6/2009 - KABUL ET ARTIK

19/5/2009 - ÖZLEM

10/5/2009 - ANNEM

2/5/2009 - UNUTAMIYORUM

21/4/2009 - YAŞ OTUZ BEŞ

5/4/2009 - AĞLAR

29/3/2009 - DEV YÜREKLİ ADAM ÜŞÜYOR

14/3/2009 - VAC GEÇMEDİ.